مدت زمان مطالعه ۶ دقیقه

فیبروم رحم و درمان آن

برای امتیاز به این نوشته کلیک کنید!
[کل: 0 میانگین: 0]

فیبروم رحم یا فیبروئید رحمی توده های غیرسرطانی است که بیماری شایعی در خانم ها می باشد. این توده ها در تمامی سنین مخصوصا در سنین باروری بروز می یابد. جراحی میومکتومی نیز روشی برای برداشتن فیبروم های رحم و بازسازی رحم به حالت قبل می باشد. در این نوع عمل رحم دست نخورده و بدون هیچ آسیبی باقی می ماند، در صورتی که در عمل هیسترکتومی رحم به صورت کامل برداشته می شود. وجود فیبروم در رحم نشانه هایی دارد که در صورت مشاهده آن ها حتما باید به متخصص زنان مراجعه نمود. در ادامه در این خصوص مطالب بیشتری بیان خواهیم کرد.

حتما بخوانید: شایع ترین بیماری های زنان چیست؟

فیبروم رحم چه نشانه هایی دارد؟

همانطور که اشاره کردیم فیبروم های رحمی توده هایی هستند که باعث درد و ناراحتی در ناحیه شکم می شوند. علائم این بیماری به نوع فیبروم و محلی که در آن قرار دارد، بستگی خواهد داشت. شایع ترین علائم فیبروم رحم شامل موارد زیر می باشد:

  • خونریزی شدید
  • درد شدید ناحیه شکم در دوران قاعدگی
  • خونریزی در دوران قاعدگی به صورت لخته های خونی
  • احساس درد در زمان برقراری رابطه جنسی
  • طولانی شدن مدت زمان قاعدگی
  • احساس تورم و بزرگ شدن شکم
  • تغییر در سیکل قاعدگی

اگر فیبروم بزرگ باشد ممکن است علائم دیگری نیز به همراه داشته باشد:

  • احساس فشار در ناحیه مقعد و لگن
  • احساس فشار داخل شکم
  • حس تکرر ادرار
  • یبوست
فیبروم رحم

انواع فیبروم رحمی

فیبروم رحم انواع مختلفی دارد که هر کدام از آن ها در جای خاصی قرار دارند.

  • فیبروم داخلی : این نوع فیبروم ها داحل گوشت رحم دیده می شوند. معمولا علائم خاصی ندارند و در صورت بزرگ شدن ممکن است فرد خونریزی و درد را تجربه کند.
  • فیبروم ساقه دار
  • فیبروم ساب سروز : این نوع فیبروم ها داخل حفره رحم هستند و علائمی مانند خونریزی دارند.
  • فیبروم ساب موکوزال : این نوع توده ها نیز توده هایی برجسته در خارج رحم هستند.

هر آنچه در مورد عفونت واژن باید بدانید را در این مطلب بخوانید.

آیا وجود فیبروم در رحم علت خاصی دارد؟

علت اصلی وجود فیبروها یا فیبروئید رحمی هنوز مشخص نشده ولی مواردی هستند که می توانند شانس ابتلا به این بیماری را افزایش دهند. این عوامل شامل موارد زیر می باشد:

  • ژنتیک یا داشتن سابقه خانوادگی فرد
  • بارداری و زایمان
  • هورمون ها

تشخیص فیبروئید رحم

روش های مختلفی برای مشاهده و تشخیص فیبروم های رحم وجود دارد که متخصص از آن استفاده می کند. این روش ها که شامل سونوگرافی و ام آر آی می باشند، می توانند به صورت نسبتا دقیق محل قرار گیری و اندازه فیبروم را تشخیص دهند. در صورتی که علائم و نشانه های وجود فیبروم را مشاهده کردید حتما به متخصص زنان و زایمان خوب مراجعه نموده تا مشکل را تشخیص دهد. در صورت تشخیص پزشک، بهتر است هر شش ماه یکبار یا سالانه سونوگرافی انجام شود تا میزان رشد فیبروم مورد ارزیابی قرار گیرد. زیرا ممکن است فیبروم ها هیچ گونه نشانه ای نداشته باشند و به صورت ناگهانی شروع به بزرگ شدن کنند.

حتما بخوانید: آیا تنبلی تخمدان باعث ناباروری می شود؟

درمان فیبروم های رحمی

درمان فیبروم های رحم به عوامل مختلفی بستگی دارد. می توان با توجه به نشانه ها و علائم بیماری، نوع آن، محل قرارگیری آن و اندازه فیبروم درمان موثر را در نظر گرفت. معمولا فیبروم هایی که سایز و اندازه کوچکی دارند، نشانه های بسیار خفیف دارند و نیازی به درمان ندارند و باید به صورت دوره ای توسط متخصص ارزیابی شوند تا میزان رشد و تغییرات آن بررسی گردد.

اگر فیبروم های رحمی علائمی مانند درد، خونریزی، اندازه بزرگ دارند، باید اقدام به درمان شود. در صورتی که اندازه آن بسیار بزرگ باشد، نیاز به درمان جراحی میومکتومی می باشد.

معمولا پزشک سعی می کند برای درمان فیبروم رحمی دختراج جوان مجرد از روش جراحی استفاده نکند، زیرا ممکن است رحم را برای بارداری فرد تحت تاثیر قرار دهد. اگر میوم تا اندازه 7 سانتی متر باشد، متخصص زنان و زایمان آن را تحت کنترل قرار می دهد و میزان تغییرات آن را به صورت دوره ای بررسی خواهد کرد. گاهی نیز با درمان های دارویی رشد آن را کنترل می کند.

جراحی میومکتومی برای درمان فیبروم های رحمی

ولی اگر اندازه آن بزرگ تر باشد، نیاز به جراحی است، زیرا فیبروم باعث ایجاد فشار به رحم و خونریزی های شدید می شود. ممکن است در بارداری فرد نیز تاثیرگذار باشد و به رحم آسیب وارد نماید.

درمان میوم بدون جراحی

تنها روش درمان قطعی فیبروهای رحمی، جراحی است ولی گاهی نیز متخصص برای کوچک کردن و کنترل اندازه آن از داروها و آمپول های هورمونی استفاده می کند. اما ممکن است بعد از قطع داروها دوباره شروع به رشد کنند که بهتر است از رحم خارج شوند.

جراحی میومکتومی

جراحی میومکتومی می تواند به روش ای مختلفی انجام شود که بستگی به اندازه آن و نوع توده ها دارد. بنابراین باید برای درمان به متخصص زنان و زایمان خوب مراجعه نموده تا بهترین روش درمان را انتخاب نماید.

جراحی میومکتومی به روش لاپاراسکوپی

جراحی میومکتومی به روش بسته یا لاپاراسکوپی، روشی امن است که می توان برای فیبروم های کوچک از آن استفاده نمود. روش لاپاراسکوپی دوره نقاهت کوتاهتری دارد و نیاز به برش و بخیه کوچکتری نیز دارد. البته شرایط فرد در انتخاب این روش بسیار موثر است و برای فیبروم های بزرگ مناسب نمی باشد.

جراحی میومکتومی به روش باز

اگر اندازه فیبروم بزرگ باشد، به دلیل حساس بودن نوع عمل باید بسیار مراقب بود و جراح تجربه کافی در این زمینه داشته باشد. فیبروم بزرگ ممکن است به حفره رحم نزدیک شده باشد و باید دقت داشت حفره رحم باز نشود. در صورت باز شدن نیز باید با دقت و ظرافت بخیه شده شود تا رحم به حالت اولیه بازگردد.

در این روش باید رحم به صورت لایه لایه باز شود و سپس بعد از خارج کردن فیبروم بخیه زده شود. در صورتی که جراحی توسط جراح متبحر زنان انجام نشود، ممکن است در دوران بارداری فرد مشکل ایجاد شود و باعث پاره شدن رحم در دوران بارداری گردد.

اگر در زمینه فیبروم های رحمی و جراحی میومکتومی سوالی دارید می توانید در انتهای همین مقاله بخش نظرات آن را با دکتر اکرم مهدی زاده شاهی متخصص زنان و زایمان مطرح نمایید.

برچسب ها:

از زبان شما

پرسش و پاسخ تکمیلی

سوالات شما در اسرع وقت پاسخ داده شده و از طریق ایمیل اطلاع رسانی خواهد شد

۰ دیدگاه
یک دیدگاه بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

نوزده − 9 =